15.08.2016

Küçük Kuş Kafesi


Yarınımızı dahi göremezken neden bu kadar endişe? Kendi kendimize hayatı bu kadar zorlaştırmak niye? Her şey eninde sonunda olması gerekene ulaşırken, su akıp yolunu bulurken bu kadar acı neden?

İnsan bazen kendi kendinin düşmanı. O yüzden başta kendini sevmeli. Kafamızda aşamadığımız bir sürü problem yığını gizli. Kendi kendimizi kafeslere tıkıyoruz. Hayatta ölüm diye bir şey varken, bile bile acı çektiriyoruz kendimize. Küçücük sorunlar dağ gibi büyüyor bazen.

Ancak her şey kendi içimizde neye nasıl baktığımızla alakalı. Çirkin hissetmek ya da güzel hissetmek. Mutlu olmak ya da olmamak. İstediğin şeylerin peşinden gitmek ya da gitmemek. Özgüvensiz biri olmak ya da tam tersi özgüvenli biri olmak. İyi giyinmek, kötü giyinmek. Başarılı olmak ya da başarısız olmak. Aslında kendimizi tanımıyoruz bile, neler yapabileceğimizi hiç bilmiyoruz çünkü hiç sonuna kadar gitmedik. Belki denemedik bile. Dünya kim olmak istediğimizle ilgili. Ve değiştiremeyeceğimiz tek şey ölüm.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder