29.11.2016

Merhaba!


Kimsenin bilmediği bir blogda yeni bir başlangıç yapmak istedim sanırım. Yalnız, eski yazılarımı silmeye kıyamadım pek. İçimden ne geliyorsa yazmayı planlıyorum bu sefer. Kaçak oynamak yok. Kendi hayatıma yol göstersin istiyorum bu blog. Hayallerimi gerçekleştirmemde bana rehber olsun istiyorum. Çünkü böyle bir şeye çok uzun zamandır ihtiyacım vardı. Hayallerimi her zaman ertelediğimi hatırlatan bir şey olsun istedim sanırım. Malum, bedenim burda fakat ruhum çok başka yerlerde. Yaptıklarım ortada ancak bir de yapmak istediklerim var. Deneyip göreceğiz; küçük bir blog insanın hayatını istediği yöne çevirmesine yardımcı olabiliyormuymuş?

Tıpkı en son lise sonda yaptığım gibi şimdi de üniversite sondayken, oturup bir liste hazırlamayı düşünüyorum. Hayat amaçlarım ve yıllık amaçlarım üzerine iki ayrı liste hazırlayacağım bu sefer de. Sonrasında da bu listedekileri gerçekleştirmek için yola koyulacağım. Çoğu sıkıcı, bazen zor maddelerim olacak. Ama ölmeden önce gerçekleştirmek istediklerim birikti gerçekten. Lisede hazırladığım o liste üniversite maddesi haricinde yerli yerinde duruyor, çoğunu gerçekleştirmedim. Denemedim bile! O günden bugüne kadar tam olarak üç buçuk yıl geçmiş. Yani, ben tembel bir insanım. Lisede olduğu gibi üniversitede de pişmanlıklarım oldu, içimde kalanlar oldu; Erasmus gibi. Artık anlık rahatlığım için uzun vadedeki hayallerimden vazgeçmekten bıktım. Tembelliğimi savunmuyorum ve sevmiyorum. Çünkü hayallerimi kaybetmeme sebep olan tek etken onlar. Görüyorsunuz dostlar, insanın en büyük düşmanı bazen kendisi olabiliyor. Bazen de kurtarıcısı. Seçim bizim sanırım...

O zaman son sözü söylemek kaldıysa; yeni bir hayat beni bekliyor, eski defterleri kapatıp yeni bir defteri açmanın vakti geldi. Tam şu anda hayallerim için yola koyulursam iyi. Olması gereken bu. Yoksa çok pişman olacağım, biliyorum. Ve ben artık "keşke" demek hiç istemiyorum.

15.11.2016

Hayallerime Çeyrek Kala


Bu sene mezun oluyorum! Bu demektir ki; üniversitede yapmak istediklerimi yapabilmek için önümde sayılı günler kaldı. Biraz endişeli ve biraz da heyecanlıyım yeni hayatım için. Ama henüz üniversite bitmeden öğrenmek istediklerimi öğrenmek, yapmak istediklerimi başarmış olmak istiyorum. Çünkü biliyorum ki üniversite bittiğinde bazı şeyleri yapmak için geç kalmış olacağım. Mesela Osmanlıca'yı bu sene bitene kadar, henüz öğrenciyken öğrenmezsem çok zor. Kpss sınavına hazırlanmak için de bu sene en doğru sene. Mezun olduktan sonra iş güç arasında çok zor.

Ama biliyorum, üniversite bittiğinde tüm hayallerimi patır patır gerçekleştirmeye başlayacağım. Çünkü, insan en başta ekonomik özgürlüğünü eline alıyor. Okumak ve öğrenmek bitmeyecek benim için. Onu bildiğim için içim rahat. Yurt dışına çıkacağım. Dil öğreneceğim. Çok uzun zamandır istediğim fotoğraf makinesini alacağım. Bol bol seyehat etmek istiyorum. Kafama göre yaşamaya alıştığım için biraz zor da olacak tabi. Nereye gittiğimi geldiğimi bilmek isteyecekler. Karar alırken ailemi de düşüneceğim. Tüm arkadaşlarım evlenecek, birer birer onları evlendireceğim. Ben de doğru kişiyi beklemekten sıkılacağım. Kendimi işime veririm büyük ihtimalle. Belli olmaz, belki de hayat bana bir süpriz yapar bilemiyorum....

Ama ben bunları daha fazla düşünmeyeceğim. Çünkü yarının ne getireceği belli olmaz. En iyisi mi ben hala öğrenci olmanın tadını çıkarayim. Geride bırakacağım anılar için biraz hüzünlü, hayallerime yaklaştığım içim çok heyecanlıyım...