13.12.2016

Hayallerim Kendi Ellerimde


Bu hayata bir kere geliyoruz. Çoğu kez ikinci bir hayat şansımız varmış gibi davransak da böyle değil. Biricik hayatımız var. Bunu bana, bu günlerde hatırlatan bir şey oldu. Kuran'dan bir ayet gördüm tesadüfen. Kaderimizim çabamıza bağlı olduğunu yazıyordu. Bu hayatımızı kendimizin şekillendirdiğine bir kanıt adeta. Uzun zamandır aradığım yegane söz buymuş meğer! Duyduğumdan beri pes etmeden hayata asılmaya başladım. Üniversitedeki derslerime bile devam etmek zor geldiğinde hep bu sözü hatırladım. Ulaşmak istediğim yere ancak çalışarak gelebileceksem işe hemen koyulmayıldım. Mesela artık kendimi zorlamadan, önce istediğim kitabı okumaya başladım. Bu ayeti duymak adeta hayatıma ilaç oldu. İstediğim kişi olabilmek için elimde tuttuğum gücün ve bana verilen şansın kıymetini artık daha iyi anlıyorum. Ben küçücük görünen ama hayatımı yönlendirme gücüne sahip büyük bir kızım. Herkes öyle değil mi zaten? O yüce güç hepimize eşit bir şekilde o şansı sunmuş. Değerlendirip değerlendirmemek bizim elimizde.

Artık bir işe kalkışırken isteksiz değilim. Yaptığım her iyi çalışmanın bana gene iyi bir şekilde dönebileceğini düşünür oldum. Uzun zamandır merak ettiğim ve okumayı ertelediğim kitabıma başladım. Hep istediğim gibi artık daha fazla kitap okuyacağım. Artık ertelemek yok! Okula giderken ya da sevdiğim şeyleri yapmaya kalkışırken kendime bahaneler üretmiyorum. Kendime çok yüklenmeden kendimde neyi değiştirmeyi arzuluyorsam alışlanlık haline getirmeye çalışıyorum. Dileklerimin çoğu küçük şeyler. Ama küçük şeylerin gücüne inanmaya başladım. Önce kendimi mutlu etmeye çalışıyorum. Çünkü farkettim ki kendim mutluysam insanları da mutlu ediyorum. Yani önce insanın kendinde bitiyor iş. Ben bir evreni barındırıyorsam yüreğimde, tüm eylemlerim eminim ki en azından çevremi de etkiliyor. Bu bencillik değil. Zaten insanın biraz bencil olması gerekiyormuş onu farkettim. Yoksa olmuyor arkadaş!

Hayatımı şekillendirme düşüncesi büyülü bir şey. Neyi tercih edersem ben oyum demektir. Aynı zamanda korkutucu. Çünkü bazı tercihlerin sonu belirsiz. Ve hayat tercihlerden ibaret. Zorlu bir yol var önümde. Ben gene küçük küçük adımlar atacağım. Başından beri istediğim şeyi gerçekleştirmeye başladım ya devamı gelir diye tahmin ediyorum. O şey tabiki de hayal ettiğim gibi çokça okumaya yeniden başlamak. Çok gülmek, mutlu olmak, kendi isteklerimi gözardı etmemek, kendime eskisinden daha fazla değer vermek, kimin ne dediğini umursamadan kendimce tercihler yapmak. Bugün ve dün tek başıma dışarı çıktım mesela. Dilediğim gibi alışveriş yaptım. Danışabileceğim kimse yoktu. Yalnızca kendi istediğim şekilde tercihler yaptım. Kendimi çok iyi hissettim. Başkaları yanımdayken hep ertelediğim bir şeydi. Önce ben demeyi öğreniyorum sanırım. Hayatımda dostlarım olabilir ya da ailem. Ama işte insanın yanında her zaman dostları ya da ailesi olmuyor. Üniversitenin bana öğrettiği en güzel şeylerden; kendi tercihlerime güvenmeyi öğrenmek! En sonunda insan gene kendiyle. Bu yüzden de önce kendine güvenmek zorunda.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder